Inleiding
In de commissie Ruimte van 8 december 2009 is het onderwerp ‘Vervolgprocedure Centrumontwikkeling Barendrecht’ besproken. In haar stuk stelt het college een aantal scenario’s voor die, gegeven de beperkte financiële ruimte van de gemeente en de kredietcrisis in het algemeen, naar haar mening kunnen worden uitgevoerd.
D66 heeft vanaf de eerste schets van de centrumontwikkeling gepleit voor een beheerste, kleinschalige aanpak en heeft de torenhoge ambitie van het college om verschillende redenen consequent bekritiseerd. Wij verwijzen u daarvoor graag naar andere stukken op onze site.
In het voorstel van het college wordt voorgesteld te kiezen tussen:
1. Optie 1: doorzetten ontwikkeling
2. Optie 2: Met de marktpartijen stoppen en in gezamenlijkheid met Patrimonium onderzoeken wat er wel kan, gegeven de financiële situatie;
3. Optie 3: in het geheel stoppen met de marktontwikkeling
Bij de opties zijn een aantal voor- en nadelen benoemd door het college, zoals financiële schade, imagoschade en ambitie.
Hoewel het misschien makkelijk lijkt, is D66 niet voor optie 3. Immers, we onderkennen de behoefte aan woonruimte voor ouderen en jongeren en zien zelf ook de nodige verkeersproblemen. Wat wij altijd hebben bestreden is de schaal waarop e.e.a. door het college is ingezet. Wij zijn dan ook van mening dat de argumenten ‘imagoschade’ en ‘ambitie’ niet meetellen, aangezien het college het zichzelf vanaf het begin te moeilijk gemaakt heeft.
Optie 2 lijkt ons daarom het beste voorstel in deze omstandigheden.
Spreektekst N. Bults, Centrumontwikkeling
Commissie ruimte, 8 december 2009
Voorzitter dank u wel.
Het klinkt wellicht wat raar, maar D66 wordt, waar het de centrumontwikkeling aangaat, ondanks de crisis (of misschien wel dankzij) steeds blijer. Immers, we krijgen langzamerhand zicht op een ontwikkelmethode die wij van het begin af aan hebben bepleit: stap voor stap en kleinschalig.
Wij kunnen ons dan ook vinden in de door het college voorgestelde lijn van stoppen met marktpartijen en samen met Patrimonium onderzoeken wat de volgende stap zou kunnen zijn.
Echter, wij kunnen ons niet vinden in het laatste beslispunt, zijnde het onverkort vasthouden aan de hoge ambitie die destijds is neergelegd door dit college in de structuurvisie centrumontwikkeling. Het lijkt ons dat we door de realiteit voldoende zijn gewezen op de onhaalbaarheid én onwenselijkheid van de voorgestelde omvang. Wij blijven het een aanpak vinden die de dorpse maat te boven gaat.
Bovendien is één van de belangrijkste randvoorwaarden, zijnde een grootschalige uitbreiding van het winkelcentrum met…, ja met hoeveel vierkante meter eigenlijk(?) op dit moment financieel ver weg en dat zal ook zo blijven voor de komende jaren. De bijbehorende verkeerstoename zou volgens ons in ieder geval niet tot het gewenste kloppende hart leiden, maar tot een hartinfarct. Preventie is dan beter dan het gebruiken van een defibrillator.
Kortom: zoals Henk-Jan Smits het eens zei tegen een ‘idols’kandidaat: ‘laat die droom varen!’.
Dat gezegd hebbend hebben we enkele vragen:
1) Wil de wethouder ons toezeggen om begin 2010 met een verdeling van de beschikbare gelden over de verschillende (deel)projecten te komen?;
2) Hoe denkt het college om te gaan met de getroffen bewoners (huurders én eigenaren) die wéér horen dat er nóg een langere periode gewacht moet worden op duidelijkheid over hun woontoekomst?
3) Hoe denkt het college om te gaan met de al verworven panden die we bij een kleiner plangebied niet nodig hebben? We hebben immers ook nog het nodige bezit aan de Rijnstraat, het Keerweer en het Weerom?
Ons advies: begin nu eerst eens met de Postbank en de Rabobank locatie(s) en kijk dan verder. Niet méér afbijten dan je kunt kauwen is ons devies! En houd vooral de betrokken inwoners op de hoogte!
Tot zover
